من که با همین امدن های دیر به دیر 

       وبی حتی سلامی 

                        نگاهی 

حتی فاصله فرسنگی که قلبم را به تپشی اشنا میبرد 

دوباره عاشق میشوم 

   تو سنگ بمان 

      من همان شیشه که 

                      عاشقانه در اغوش میکشدت      

                                            ...