"زیرا سال های جنگ بود 

و من نیازمند عشق بودم

برایِ چشیدنِ طعم آرامش.

زیرا بالای سی سال داشتم

و می ترسیدم از پژمردن

پیش از شکفتن و غنچه دادن.

زیرا طلاق تنها واژه ای است

فقط برای مرد و زن

نه برای مادر و فرزند

زیرا تو هرگز نمی توانی بگویی:

"مادرِ سابقِ من"

حتی وقتی جنازه ام را تشییع می کنی.

و هیچ چیز ، هیچ چیز در این دنیا نمی تواند

میان مادر و فرزند جدایی افکند

نفرت یا مرگ حتی.

و تو بیزاری ازمن

زیرا تو را به دنیا آورده ام

تنها به خاطر ترسم از تنها ماندن

و هرگز مرا نخواهی بخشید

تا زمانی که خود فرزندی به دنیا آوردی

ناتوان از تاب آوردنِ خاکسترِ سوزانِ

                  رویاها و آرزوهای دور و درازت..."*

*شعر از فریده حسن زاده مصطفوی

که نامزد جایزه معتبر پوشکارت شد.