تو که نباشی، باور کن می گذرد روزگار

تو که نباشی ، سعدی و حافظ هستند که شعر بگویند

تو که نباشی همین باران از پشت شیشه

دلم را گرم می کند و آتش دستم را

تو که نباشی ماه هست

که مسحور کند ...

تو که نباشی صدای باران هست

که بلرزاند دل را

این شب ها پر از آرامش است ...

راست می گویم ...

تو راهِ خودت را برو !!!