گهگاه يه عطر ديوانه كننده ای‌ می پيچه توی‌بينی م

مطمئم كه عطر از اهالی اين خونه نيست

بوی‌ يه عطر خنك و ملايم

تمام وجود آدم پر ميشه از بی‌قراری

دلم گرفته خدا را تو دلگشايی‌كن

من آمدم به اميدت

تو هم خدايی‌ كن