ديشب تا ساعت 3 داشتم فكر ميكردم كه ...

ولش كن خل خلی هام رو نگم بهتره.

 به اين رسيدم كه مشكلات برای اينه كه

ما خودمون رو ارزش گذاری كنيم.

يه آدم قوی بايد نحوه ی روبه رو شدن با

مشكلات رو بدونه.

مشكلات كه هميشه هست.يه اصطكاك شايد باشه

آدم بايد كاری‌كنه كه اين اصطكاك

حركتش رو كند نكنه.

بايد اصطكاك رو به يه نيرو تبديل كرد برا

ادامه ی حركت(بابا!استدعا ميكنم!تشويق نكنيد)

به اين نتيجه رسيدم كه مشكل رو بايد حل كرد

اين كه در برخورد با مشكل همه چيز رو رها كنيم

و قيافه ی‌حق به جانب بگيريم و

ادای آه كشيدن عاقلانه رو در بياريم

كه كار آدم های ضعيفه.

بايد زد تو دل مشكل

بايد حلش كرد.

يا با حرف زدن يا خروس جنگی.

برو لت و پار كن.فقط نشين و آه نكش

كه زيباييه مرد به اقتدارشه.

نه به جا زدن.

از ما گفتن بود....